۞ پایگاه خبری تحلیلی صبح تازه :
به تازگی و طراوت صبحگاهی روزتان را با تازه ترین اخبار " صبح تازه " آغاز کنید .
Wednesday, 30 September , 2020
امروز : چهارشنبه, ۹ مهر , ۱۳۹۹ - 13 صفر 1442
شناسه خبر : 91526
  پرینتخانه » اجتماعی, برگزیده اخبار, یادداشت روز تاریخ انتشار : ۱۹ شهریور ۱۳۹۹ - ۱۲:۱۱ | 129 بازدید |

امید به حیات را برای همه مردم سرزمینمان بخواهید

مهدی قنبر، روزنامه‌نگار

امید به حیات را برای همه مردم سرزمینمان بخواهید

به گزارش صبح تازه،امید کلید طلایی برای پایان دادن به هر بحرانی است. تأثیرات معجزآسا امیدواری بر زندگی پایه‌ی علمی داشته و روی موضوع امید و امیدوار بودن بررسی‌ها و تحقیقات گسترده‌ای انجام‌شده است.امیدوار بودن تبعات و اثرات خوبی در زندگی ما ایجاد می‌کند بزرگان نیز ما را به این امر رهنمون کرده‌اند، بطوری که حضرت سعدی درباره معجزه امید چنین می‌سراید، «خوش است درد که باشد امید درمانش/ دراز نیست بیابان که هست پایانش»

امید همواره گره‌گشای تمام مشکلات کوچک و بزرگ ما در زندگی‌هایمان بوده است.امید به فردایی بهتر، امید به ماه‌ها و سال‌هایی  روشن تر تا بتوانیم به‌مانند گذشته جمع صمیمانه خانواده و دوستانمان را بدون هیچ نگرانی گرد هم داشته باشیم.امید به دیدن و جشن گرفتن فردایی بدون ویروس کرونا. بی‌شک این اتفاق خواهد افتاد اگرچه زمان آن اندکی در دوردست باشد. اما این  به این معنا نیست که منفعل باشیم و امید به فردایی بهتر و آینده‌ای روشن را در ذهن بپرورانیم اما برای رسیدن به آن تلاشی نکرده باشیم و چند سال بعد هم فردای بی‌کرونا بدون هیچ هزینه‌ای پیش چشممان پدیدار شود. برای تحقق امید باید تلاش کرد.ویروس کرونا به‌مانند جنگ تحمیلی ممکن است جان تک‌تک اعضای خانواده، دوستان، همشهریان و هم‌وطنانمان را بگیرد و بعد هم به‌گونه‌ای تلخ برود که تنها خاطراتش و اثرات ناشی از آن را برایمان بجای بگذارد. این دشمن در جنگ اخیر سرزمینی مشخص ندارد و مرزهای زمینی‌مان را هدف نگرفته است. اما ممکن است به همان تعداد جان مردمانمان را بگیرد و با آلودگی بیشتر از آثار شیمیایی جنگ  به کشور اسیب برساند.  ویروس کرونا مرزهای سلامت، اخلاق و انسانیتمان را نشانه رفته است. اگر فردا روزی که ویروس و این دشمن مشترک نابود شد، سلامت جامعه را پس گرفتیم و به پشت سرمان نگاه کردیم می‌توانیم مطمئن باشیم که مرزهای اخلاق و انسانیتمان را از دست نداده‌ایم؟ می‌توانیم خودمان را ببخشیم که به همان میزان که امید به زندگی و حیات را برای خودمان قائل بودیم همان‌قدر امید به آینده‌ای بدون کرونا را برای هم‌وطنانمان هم قائل شدیم. آن‌هم تنها به این دلیل که از رعایت پروتکل‌های بهداشتی خسته بودیم ، نخواستیم ماسک بزنیم و یا فاصله‌گذاری اجتماعی را رعایت کنیم و یا از خانه نشستن خسته شدیم پس به سفر رفتیم.

بی‌شک  باعقل، تدبیر و مسئولیت‌پذیری  می‌توانیم به آینده‌ای بدون کرونا برای همه امیدوار باشیم. برای افزایش امید ایمان داشته باشیم؛ ایمان و باور قلبی به این‌که همه‌چیز سرانجام درست می‌شود و اعتقاد داشته باشید که جدا از هر کیش و آئینی، این خداوند است که کنترل اوضاع وزندگی شمارا در دست دارد. بکوشید تا در جهت نیل به آینده  و جهانی بدون ویروس کرونا نقشی مؤثر ایفا کنید و دست‌گیر باشید. چراکه «بنی‌آدم اعضای یک پیکرند که در آفرینش زیک گوهرند». دعا کردن یکی دیگر از راهکارهای افزایش امید است. ایمان داشته باشید که دعا شرایط را برمی‌گرداند. به قول حافظ شیرازی  «صبح امید که بُد معتکف پرده غیب/ گو برون آ که کارِ شبِ تار آخر شد».

 

|
به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.